Ritme en schema baby Lewis 12 maanden

ritme baby 12 maanden oud

Komende zaterdag wordt de kleine man gewoon 1 jaar! Ik kan het amper geloven dat we zijn eerste verjaardag al vieren. Ik schrijf het bijna iedere blog, maar ik vind het zo verschrikkelijk hard gaan. Tegelijkertijd heb ik me afgelopen maanden ook ontzettend verheugd op aankomende tijd; dat Lewis gaat lopen en we lekker in de tuin kunnen spelen. Maar ik vind het ook heel jammer dat de babytijd (alweer) bijna voorbij is.

Slapen

Laten we maar meteen met hét hete hangijzer beginnen. Onze kids zijn geen geweldige slapers. Als ze eenmaal bij ons in bed liggen, gaat het wel, maar in hun eigen bed is een heel ander verhaal. Ook Lewis wordt nog geregeld in de nacht wakker en misschien is het ook omdat ik er geen probleem van maak. Of omdat ik hem iedere keer aanleg als hij piept. Het zal vast met elkaar te maken hebben, maar zolang het bij piepen – 2 minuten drinken blijft en daarna weer slapen, ben ik er oke mee. Ze zullen vast ooit eens gaan doorslapen, denk ik dan.

Schema

06:45 – 07:30: wordt Lewis ergens wakker, meestal is hij de laatste die nog slaapt. Als hij eenmaal wakker is staan we langzaam op en gaan we naar beneden.
07:30: We smeren een boterhammetje met avocado, pindakaas, stroop, jam, paté of iets dergelijks en een bekertje thee. Meneer krijgt dan geen melk, want die heeft hij de hele nacht al gehad.
10:00: Samen met Miles, gaan we met z’n drietjes aan tafel zitten. Ik maak een bordje met allemaal diverse fruit in kleine stukjes en die eten we met z’n drietjes dan op. Ook vaak weer met een bekertje thee erbij.
10:30 – 11:00: Rond deze tijd wordt meneertje vaker moe en dan brengen we hem naar bedje toe. Soms lukt het in 1x en soms duurt het wat langer voordat hij slaapt. Hij slaapt dan vaak 30 minuten tot 45 minuten. Bij de opvang vaak langer.
12:00: weer een boterhammetje met avocado of iets anders wat we in huis hebben. Hij is redelijk kieskeurig, soms lust hij van het ene op het andere moment ineens iets niet meer. En dan is het weer zoeken wat we er wél op kunnen doen.
14:30: Met z’n drietjes eten we dan vaak weer een tussendoortje. Ik eet dan yoghurt of kwark en dat eten de jongens vaak mee of ik smeer een plakje ontbijtkoek met boter erop voor ze. Of ze krijgen nog een stukje fruit bijvoorbeeld.
17:30: Avondeten voor ons allemaal. Het ligt er maar net aan hoe de middag verlopen is. Soms wilt Lewis geen tussendoortje in de middag gen dan probeer ik het avondeten wat te vervroegen.
18:15: douchen en de pyjama aan
18:45: naar bed

Borstvoeding: aangezien ik borstvoeding op verzoek geef, gebeurd dit vaak tussendoor. Ik heb zelf niet echt in de gaten hoeveel momenten het nog zijn, maar het zullen er 3 – 4 overdag zijn en dan ’s nachts nog enkele.

Middagdutjes

De laatste twee weken merk ik dat we misschien in een fase zijn beland dat meneer van 2 naar 1 middagdutje gaat. Soms duurt het in bed leggen zo ontiegelijk lang en dan vraag ik me echt af waarom we dit nu al aan het proberen zijn? Misschien zijn we dus in die overgangsfase beland, ik vind het nog vroeg want hij is 12 maanden. Maar Miles sliep met 2 jaar al niet meer in de middag.

Broertjes

Die ontwikkeling tussen deze mannen, van baby naar dreumes. Dit is zo leuk om te zien! Daar waar Miles is is Lewis en andersom. Lewis vindt het ontzettend interessant wat Miles allemaal doet en gaat het liefst bovenop alles zitten, tot frustratie van Miles. Je ziet ze echt ook dingen samen ondernemen en op boevenpad gaan. Ben benieuwd wat ze voor ons nog in petto hebben komend jaar.

Ontwikkeling

Lewis was qua fysiek altijd al een snelle, maar met lopen neemt hij even de tijd. Natuurlijk hij is pas 12 maandjes oud, maar met kerst heeft hij al zijn eerst stapjes los gezet. Ik denk nu dat het niet lang meer duurt, voordat hij echt zelf zal gaan proberen te stappen, maar dat roep ik ook al weken hahaha.

Wat betreft eten, hij eet al een hele tijd gewoon met ons mee. Ook als het eten te gekruid was, te zout was of het was een stoofpot met wijn erin. Een babypotje ging er bij hem gewoon niet in. Ook fruithapjes uit potjes of iets dergelijks, hij moest er niks van hebben. Op een gegeven moment was ik er zo klaar mee, dat we gewoon geen potjes meer hebben gekocht en hem gewoon met ons hebben laten mee eten. Zo at hij in ieder geval wel!

Het kleine manneke doet het zo goed en ik ben zo ontzettend benieuwd naar komend jaar. Hoe de twee boefjes elkaar de draak aan zullen steken en vooral papa en mama gek maken.

Volg:
Delen:

Wanneer een keizersnede spannend is

als een keizersnede spannend is

Zoals je misschien weet heb ik bij Miles een soort van ‘spoed’keizersnede gehad.

De bevalling werd opgewekt middels een inleiding en deze wilde niet vlotten, er werd uiteindelijk ingegrepen en Miles is geboren middels een keizersnede. (lees mijn hele bevallingsverhaal van Miles hier) Na deze bevalling was ik ontzettend bang om bij een tweede weer een keizersnede te krijgen, ik wist wat me te wachten stond en wat dit opnieuw zou betekenen voor mijn lijf.

Onlangs nam iemand met mij contact op; voor haar staat een keizersnede gepland en hier heeft ze ontzettend veel angst voor. Ik sprak met haar over deze angsten, want een bevalling an sich is al heel spannend, laat staan als je van te voren weet dat het een keizersnede gaat zijn. Stel je weet dat je een keizersnede gaat krijgen, hoe kun je dan met deze angsten omgaan? Ik heb een paar tips voor je.

Je mindset is alles

Mindset is alles, rondom afvallen, carrière, zelfontwikkeling en zo ook rondom deze aanstaande bevalling.

Weet je al enkele weken voor de geplande datum dat je een keizersnede gaat krijgen? Dan kun je hierdoor heel angstig worden, deze energie en emotie moeten er ook zeer zeker zijn.

Het feit is alleen, blijf je in deze modus tot aan de keizersnede.. Dan betekent dit dat je je iedere dag en iedere week in angst leeft tot aan de keizersnede. Dit betekent dus dat je je misschien al 2 of 3 maanden druk maakt over een operatie die nog dagen vooruit gepland staat.

Ik zeg niet dat je je niet druk mag maken, probeer je alleen duidelijk te maken hoeveel dagen, uren en weken dit al zijn voordat je überhaupt al geopereerd bent!

Leg je neer bij het feit dat je een keizersnede krijgt

Dit is jouw lot, dit hoort in jouw leven thuis.
Je weet dat je een keizersnede krijgt en dit kan een enorme domper voor je zijn. Ik dacht altijd: “waarom heb ik deze keizersnede en niet iemand anders?” Ik had zo graag mijn eerste bevalling anders gezien, maar het hoort in mijn leven thuis. Er is geen parallel leven waarin ik geen keizersnede had gehad of een waarbij ik de keus had gehad voor een andere bevalling.

Nee, de keus wordt voor mij gemaakt. Mijn levensvisie is ook dat je overal iets uit kunt leren. Soms komen er dingen op je pad, waar je niet om hebt gevraagd die je heel zwaar kunnen vallen.

Door deze keizersnede ben ik zo moe, teleurgesteld en verdrietig geweest dat ik het moederschap, mezelf en het dragen van de scheiding van mijn ouders niet meer aankon. Ik heb hulp gezocht en ben hierdoor zo erg veranderd. Ook besloot ik om dit van me af te gaan schrijven op een online blog en uit deze keizersnede is dus zoveel meer moois gerold (NATUURLIJK DE GEBOORTE VAN MILES!) dan enkel en alleen teleurstelling.

Negatieve flow voor de geboorte

Word je binnenkort de eerste, tweede of derde keer moeder? En verkeer je dus al weken in angst vanwege deze keizersnede?

Bedenk je dat jouw kindje is jouw energie en jij bent jouw kindjes energie. Jouw kindje is puur en vrij en neemt alles aan en over van wat jij tot je neemt. Neem je slechte voeding tot je, dan geef je deze door. Hetzelfde geldt met veel stress, ervaar jij op dit moment veel stress dan maak je waarschijnlijk het hormoon cortisol aan. Dit geef je ook weer door aan je kindje.

Als jij je dus nu ontzettend druk maakt om deze operatie en niet lekker in je vel zit. Drukt dit onbewust en indirect op de groei en liefde van en naar je kindje toe. Na de operatie ben je misschien teleurgesteld om hoe het gelopen is in plaats van dat je blij en gelukkig kunt zijn met de geboorte van jullie kindje.

Probeer deze mindset dus te veranderen, zodat je met een open klik naar de bevalling toe kunt gaan. Zodat je open en beschikbaar bent om te kijken en te geven en te ontvangen van je kindje.

Angst voor de operatie

Voor de een helpt het om niet alles te weten, het gewoon over zich heen te laten komen en van dag tot dag te leven. Ben je iemand die eigenlijk alles precies wilt weten? Op internet kun je iedere patientenfolder van ieder ziekenhuis vinden. Ieder ziekenhuis met een afdeling gynaecologie heeft een patientenfolder over keizersnedes. Je kunt hier al heel veel informatie uit halen, zoals; hoe verloopt de procedure, wat kan ik verwachten, hoe wordt de keizersnede uitgevoerd.

Stel je vragen aan de gynaecoloog!

Ze kunnen horken zijn, die gynaecologen. I know. Ik heb zelf nog maar weinig echt vriendelijke artsen mee gemaakt op het spreekuur. Maar zorg ervoor dat je een lijstje hebt gemaakt met de vragen die je wilt stellen, zijn er dingen waar je zelf voor kunt kiezen?

Ik vind altijd dat die artsen zo naar je kunnen kijken alsof je een casus bent en geen mens. En dat doet verdriet, want jij gaat het mooiste tegemoet waar je al je hele zwangerschap naar uit kijkt: jullie kindje ontmoeten. Als dan iemand ff binnen 5 minuten besluit dat dat radicaal veranderd wordt, middels een keizersnede. Kun je het gevoel hebben alsof je zelf niks te kiezen hebt over jouw eigen lijf. Maar dit is niet zo! Jij bent patiënt en jij bent de baas. Het is niet meer zo in de zorg zoals 50 jaar geleden. Je hebt recht op uitleg en inspraak.

Oja, neem je partner mee naar deze afspraken of je moeder of vriendin. In ieder geval iemand! Mijn mommy brain was soms zo gestressed, dat ik al mijn vragen vergat. Gelukkig was Micky altijd zo alert, dat hij precies de juiste vragen stelde aan de gynaecoloog.

Dagelijkse affirmaties

Affirmatie staat voor:

Een gedachte die je door herhaling steeds meer gaat geloven. Die zich door herhaling in je leven gaat manifesteren. Letterlijk betekent het: bevestiging, bekrachtiging. Een affirmatie is gebaseerd op het principe dat je hersenen geloven wat ze vaak zien of horen.

Affirmaties kunnen je helpen om in je kracht te komen staan en je tevens te kalmeren. Toen de bevalling van Lewis naderde heb ik deze affirmaties dagelijks gebruikt om me krachtig te voelen.

Je vindt op internet diverse prachtige affirmaties. Hierbij enkele die ik zelf heel mooi vind.

Ademhalingsoefeningen

Ademhaling is de basis van het leven. Stoppen we met ademhalen, dan stoppen we met leven. Zo simpel is het. Focussen op je ademhaling helpt je te kalmeren en brengt je in het hier en nu, want je ademhaling is NU.

Ga iedere dag even zitten of liggen, sluit je ogen en focus op je ademhaling. Dit hoef je echt voor maar een paar minuutjes te doen. Je zult je als herboren voelen.

Zorg voor een goede voorbereiding

Een keizersnede is zoals je misschien weet geen kleine operatie en je bent hierna een paar dagen tot 2 weken slecht ter been. Je zult van alles willen doen, maar het gaat allemaal niet zoals je gewend bent. Je bent ’s nachts vaak wakker en bent aan het bed gekluisterd.

Als ik je een paar kleine tips mag geven:

  • Zorg voor voldoende eten in huis, iets wat je al hebt gemaakt en kunt ontdooien. Denk aan voedzame maaltijden, je hebt een operatie achter de rug en je wilt dan echt niet allemaal vettige kant en klaar rotzooi eten.
  • Zorg voor steun van je ouders, vrienden, broers/zussen. Vraag of zij jullie in die 2 weken na de operatie kunnen helpen in het huishouden met eventueel een boodschap doen of andere praktische dingen.
  • Denk eraan dat het advies is dat je 6 weken niet mag autorijden, ook hierin kun je hulp vragen.

Nog een laatste dingetje

Iedere bevalling is spannend, of je nu vaginaal bevalt, vaginaal na keizersnede, geplande keizersnede, spoedkeizersnede of nog met andere hulpmiddelen.

Ik heb heel lang alle vaginale bevalling verheerlijkt en was stik jaloers op vriendinnen die wel vaginaal waren bevallen. Totdat bleek, dat ook zij het ontzettend zwaar en pittig hebben gehad tijdens de bevalling. Een keizersnede is in Nederland geen keus, zoals in Amerika, maar een medische ingreep. Deze keus wordt enkel en alleen gemaakt als dit de beste keus voor moeder en/of kind lijkt te zijn.

Volg:
Delen:

Zó magisch is de kraamweek

zo bijzonder is de kraamweek

Het moment waar je zo naar hebt uitgekeken, de bevalling, is achter de rug. Je prachtige, kersverse baby is geboren en je bent (weer) mama geworden. De kraamweek is zo’n magische periode, je leeft echt in een bubbel en het lijkt alsof de tijd stil staat. Behalve ’s nachts dan.

Je bent tot over je oren verliefd

Je kleine wondertje is geboren en ein-de-lijk kun je hem of haar bewonderen. Lekker knuffelen en lekker snuffelen aan je newborn, want wat ruiken ze lekker he! Je hebt hier zo lang naar uitgekeken en eindelijk is hij/zij er! Vlinders in je buik tot de max!

Je leeft écht in een bubbel

Dag en nacht gaan in elkaar over. Je wordt ’s nachts tig keer wakker om te temperaturen, luiers te verschonen, te voeden en zelf eens rustig naar de w.c. te gaan. De dag gaat over in de nacht en andersom, zonder dat je het door hebt. Alles lijkt een grote film, waar geen einde aan komt. Doorslapen en bijslapen? Dat doe je over een paar jaar wel weer. Nu is het alleen maar genieten.

Eindelijk kunnen die leuke kleertjes aan

De kleertjes, die al maanden klaar liggen, kunnen eindelijk gebruikt worden. Je hebt je al 1.000x bedacht welk pakje je kleintje bij de geboorte aandoet, maar het probleem is: je hebt te veel! Eindelijk is je kleintje geboren en kun je ieder pakje aandoen, wat je maar wilt!

Je geeft (borst)voeding

Het voeden van je kindje, of dit nu borst of flesvoeding is, blijft een magisch ding. Pas geboren baby’s slapen nog veel en drinken ook vaak slapend. Ik vind dit altijd zo schattig, je moet ze soms echt wakker houden tijdens een voeding. Ook zijn die eerste voedingen na de geboorte heel bijzonder. Babytjes moeten toch overgaan van voeding via de navelstreng, naar voor het eerst voeding via het mondje in de maag.

Als je een fijne kraamzorg hebt, is het echt genieten

Wij hadden bij Lewis een ontzettend fijne kraamzorg, ik had niet anders kunnen wensen. Dankzij haar hebben we echt in een bubbel geleefd. De tijd leek stil te staan en haar ogen waren op ons hele gezin gericht. Ze dacht werkelijk aan alles, waardoor ik me echt kon focussen op Lewis en mezelf.

Huid op huid contact

Als ik iets heerlijk vind in de kraamweek en ook iets waar ik de rest van de tijd veel te weinig tijd voor heb vrijgemaakt. Is het huid op huid contact. Lekker een hele middag in bed zitten of liggen met zo’n klein hummeltje op je borst.

De bevalling is achter de rug

Een spannend moment, je bent niet meer in verwachting en kunt terug kijken op je bevalling. Iets waar je van te voren misschien veel over hebt gelezen en nagedacht. Misschien ging de bevalling zoals je had gehoopt of zijn er dingen gebeurd die je graag anders had willen zien.

Je bent niet meer in verwachting

Je kleintje is geboren en het ontzwangeren kan beginnen. En dat voel je, je hebt stuwing, zweet aanvallen, dorst, misselijk en voelt nog de naweeën van de bevalling. Hoe fijn het ook is om niet meer in verwachting te zijn, het is ook altijd een beetje dubbel. Dat getrappel in je buik was toch ook wel echt genieten de afgelopen maanden.

Heb jij de kraamweek als een bijzondere week ervaren? Hoe kijk jij er nu op terug?

Volg:
Delen:

Liefde voor je nieuwe mama lijf

liefde voor je mama lijf

Yes…, nog een blog over het omarmen van je nieuwe mama lijf. Instagram staat er vol mee; accepteer je nieuwe lijf. En toch denk ik dat we dit niet vaak genoeg kunnen benadrukken, het is en blijft een dagelijkse strijd om het te accepteren. Of nog beter gezegd: om ervan te gaan houden.

Instagram staat vol met mega onrealistische mama’s die direct na een bevalling strak zijn. HOE DAN?

Instagram realisme

Hoe realistisch zijn die foto’s op Instagram? Wat doet het met je? Staar je je er blind op? Nu je zwanger bent, net bevallen bent of al wat langer bevallen bent? Bij zwanger zijn en ontzwangeren horen zwangerschapskilo’s, een postpartum lichaam en de bijbehorende kwaaltjes. Ze zijn niet altijd even fijn, dat weet ik. Maar ben lief voor jezelf. Je kindje heeft de ruimte nodig in je buik om te groeien, de voedingsstoffen om zich te ontwikkelen tot die prachtige baby. Ook als je net bevallen bent:

Je lichaam heeft 9 maanden die prachtige baby gevoed en gegroeid en als je borstvoeding geeft doet het dat nog steeds.

Doe jezelf dus een plezier en volg deze accounts niet meer. Yes, zo resoluut ben ik.

Terugblik 1 jaar postpartum

Ik durf en kan dit nu met jullie delen, omdat ik zelf in een positieve vibe zit. Als ik in de spiegel kijk, durf ik oprecht te zeggen dat ik blij ben met wat ik nu zie, maar lang is dit echt wel anders geweest…

Die eeuwige vergelijking met andere…
Waarom is het zo gemakkelijk om jezelf altijd te vergelijken met anderen? Waarom is het zo gemakkelijk om jezelf naar beneden te praten? Waarom zag ik wel de mooiheid in het lichaam van een mama vriendin en zag ik dit niet in mijzelf?

De eerste maanden na de bevalling van Lewis was ik in een mindset van 1. complete ontkenning of 2 oke het boeit me niet, ik accepteer het! Ik schreeuwde nog net niet: “OKE IK GEEF ME OVER”!

Als je net bevallen bent: weet je dat je net bevallen bent. Maar emotioneel wil je verder. Het kan allemaal niet snel genoeg gaan. Mijn advies aan een (recent) bevallen mama zou dan ook zijn: “je hebt een super prestatie neergezet, je bent bevallen van een prachtige baby. Om je weer een beetje zoals jezelf te voelen, heeft tijd nodig en ben lief en zachtaardig voor jezelf.” DUH! Maar ook ík gaf mezelf er afgelopen maanden redelijk vaak van langs.

De momenten waarop ik weer MEGA gefrustreerd voor de kast stond, omdat niks me paste of leuk stond. Als we naar een feestje moesten en ik niks had om aan te doen. Of omdat de weegschaal maar niet naar beneden ging.

Ik begreep dat het tijd was om een switch te gaan maken in mijn mind. Wat moest ik gaan doen?

  • Dagelijks positieve gedachtes over mezelf en mijn lijf hebben
  • Zorgen voor voldoende dagelijkse beweging (wandelen, yoga, lichte oefeningen thuis)
  • Zorgen voor voldoende trainingen in de week
  • Zorgen voor voeding die voedt!!!!!!
  • Zorgen voor voldoende slaap (haha dat is een giller, check hier waarom)
  • Tijd voor mezelf vrij maken, het liefst dagelijks, minimum was wekelijks

Ieder postpartum lijf is normaal en mooi

Ieder lichaam na een zwangerschap is normaal en mooi. Stop met jezelf te vergelijken. Stop met jezelf gek te maken door wat tv commercials, Instagram en andere dingen je voorhouden; hoe je postpartum lijf zou moeten zijn. Jouw postpartum lijf is normaal en mooi.

Volg:
Delen:

De GROOTSTE onzin van in balans zijn

grootste onzin van in balans zijn

In balans zijn, dat willen we allemaal toch? Als we de marketingcampagnes van diverse diensten en producten moeten geloven wel. Met een een gebalanceerde samenstelling van….. of voor de perfecte balans van uw energie…..

We zijn er bijna door gehersenspoeld; ons leven moet in balans zijn!! We willen het liefste iedere dag een gebalanceerde maaltijd, in onze kracht staan, ons energiek voelen, leven vanuit vertrouwen, goed in je vel zitten en ga zo maar door. Maar volgens mij is ‘een leven in balans’ een illusie.

Obssessie

Als je niet uitkijkt wordt ‘in balans zijn’ een obsessie, de perfect gedoseerde maaltijd bereiden, voldoende slaap en beweging krijgen. Iedere dag mediteren en ik weet niet wat we nog meer ervoor kunnen doen of laten. Je kunt er zo in doorschieten en jezelf schuldig gaan voelen, omdat je je even een dag/week/maand niet zo lekker voelt. Lijkt me niet realistisch.

Nooit in balans zijn

Ik vind in balans zijn eigenlijk een ontiegelijk saai vooruitzicht, het zou dan ook niet iets zijn wat ik nastreef. Ik hou van de spontaniteit van het leven, het onverwachte dat ineens op je pad komt. Als je 100% in balans zou zijn leef je volgens mij ieder moment van de dag een heel wel overwogen (saai) bestaan. Dat wil je toch ook niet?

Daarbij is onze levenslijn (hartslag) nooit in balans. Het ene moment heb je een piek en het andere moment een dal. Ga je sporten? Dan stijgt je hartslag, val je in een diepe slaap? Dan daalt je hartslag. Je voelt ‘m al aankomen; zelfs je hartslag kent geen balans. Dus de grootste vraag: hoort ‘in balans zijn’ überhaupt wel bij het leven?

Hoe ik ‘in balans zijn’ zie

Voor mij is in balans zijn: in je kracht staan en jezelf net zo krachtig voelen als je het even niet meer weet. Dat positieve en negatieve gevoelens en emoties er mogen zijn, zonder er tegen te vechten. Jezelf volledig accepteren zoals je bent. Vanuit vertrouwen en kracht denken en niet vanuit een angst. Voelen dat je geniet van het leven. En die verschrikkelijke drie R’sssss: rust, ritme en regelmaat.

Hoe kun je dit doen?

  • Redeneer vanuit vertrouwen i.p.v. vanuit angst. Angst maakt je leven minder fijn. Je ziet alles somberder in, gelooft niet in het beste. Iedere keuze die jij maakt, is berust op angst. Dat wat je denkt trek je aan.
  • Accepteer de mooie en lelijke dingen. Van jezelf, van je partner, je omgeving. Ze horen erbij, je kunt ze niet uitwissen.
  • Als je blij en vrolijk bent, weet je dit omdat je ook momenten minder blij bent geweest. Ook deze minder blije momenten horen erbij, net zoals de leuke momenten.
  • Geniet van de mooie dingen van het leven; je familie, je kinderen, vrienden, de natuur, lekker eten en drinken, de zon etc. Het leven heeft zoveel moois te bieden, geniet ervan!
  • Ga in je kracht staan, doe wat ervoor nodig is!
  • BEWEEG, SLAAP EN EET! Bewegen: verminderd cortisol (stresshormoon), verhoogd je gelukshormonen, zelfvertrouwen, zorgt voor een fit en gezond lichaam. Slapen: zonder slaap trek je het niet! En geloof me, ik kan het weten! hahaha Eten; voed je lichaam met voeding en niet vullen. Door iedere dag zwjik te eten, zul je 100% zeker niet in je kracht komen staan.
  • Rust, ritme regelmaat. Zorg voor een ritme in je leven, zorg voor regelmaat: van eten, slapen en bewegen. Zorg voor rust, ga niet als een of ander kermis konijn van het een naar het andere. Daar word je niet gelukkig van. De hoeveelheid rust die je nodig hebt? Dat kun je zelf ’t beste aanvoelen.

Ik ben heeeeeel erg benieuwd hoe jullie ‘in balans zijn’ zien. Wil je het met laten weten in een reactie hier beneden?

Volg:
Delen:

2 jaar tussen 2 kindjes, ideaal?

Wanneer een tweede kindje?

Toen Miles ongeveer 14 maanden oud was, besloten we dat we wel wilden gaan voor een tweede kindje. Dan zou Miles op zijn vroegst 22/23 maanden oud zijn als de tweede zou komen.

Lewis werd geboren toen Miles 25 maanden oud was, een krappe twee jaar dus. Micky en ik komen allebei uit een gezin van drie kinderen en ook ongeveer met dezelfde leeftijdsverschillen ertussen. Hoe pittig ik dat eerste jaar met Miles ook vond, voor mezelf had ik zoiets van ik wil het liefst min/max 2 jaar tussen de kindjes hebben.

Natuurlijk ben ik me er 1.000% bewust van dat wanneer je over kinderen praat, dit een moeilijk en kwetsbaar onderwerp is. Niks in het leven is zo onplanbaar als kindjes. De een lijkt er de een na de ander op de wereld te zetten en de ander moet er ontzettend veel moeite voor doen. Daarbij is de afloop van goede een zwangerschap en bevalling ook niet vanzelfsprekend. Ik wil daarom ook niemand kwetsen, of voor het hoofd stoten met dit artikel. (L)

Hoe was die eerste periode na de bevalling?

Je staat gewoon in standje overleven. Natuurlijk viel het me reuze mee, ik had me er echt van allerlei ‘horror scenario’s bij voorgesteld. Je moet gewoon aandacht verdelen tussen twee kinderen en dat is soms lastig. Miles was natuurlijk wel al redelijk zelfstandig, maar had het geduld van een aardbei. Als hij iets wilde moest dat nu en dat gaat soms niet met een baby.

Voordelen 2 jaar ertussen

  • Ik vond het fijn dat ik niet helemaal ‘uit’ die babyfase was.
  • Miles was wel al een stukje zelfstandig en kon ik af en toe wel even alleen beneden voor de t.v. zitten.
  • Miles was nog jong en vond het prima om ook dagen thuis te spelen en niet iedere dag weg te gaan.
  • Het leeftijdsverschil tussen de mannen is relatief klein en nu spelen ze heel veel samen en dat is super leuk om te zien.
  • Je bent de gebroken nachten en het zorgen gewoon nog gewend, waardoor je niet het gevoel hebt dat je helemaal terug in de tijd gaat.

Nadelen 2 jaar ertussen

  • Miles vond het soms moeilijk om te begrijpen dat hij even moest wachten.
  • Als kindjes 2 jaar oud zijn hebben ze toch nog best wel intensieve zorg nodig en dat combineren met een baby is soms zoeken.
  • Je bent ook net gewend om dingetjes te doen met je peuter, alles gaat wat makkelijker: boodschappen doen, naar de stad gaan, samen spelen etc. En als er dan een baby’tje bij komt is dat toch even wennen.
  • Als peutertjes de leeftijd van 2 jaar bereiken, kunnen ze behoorlijk met zichzelf in de knoop liggen. Tel daarbij de komst van een nieuw kindje bij op en je hebt de perfecte mix voor een gefrustreerde peuter.
  • Soms is het gewoon zoeken, omdat je je aandacht ook wil verdelen tussen twee kindjes

Of we het opnieuw zo zouden doen?

JA!!! 100% JA! Natuurlijk was het af en toe pittig en heb me ook wel eens afgevraagd of ik wel geschikt was om mama te zijn van twee kindjes. En het is heerlijk om die echte kwetsbare babyfase achter je te hebben, maar ik ben zo zo zo blij dat we het gelopen is zoals het gelopen is. Nogmaals: daar heb je zelf ook echt 0% invloed op.

Ik vind het heerlijk dat de jongens niet te veel leeftijdsverschil hebben en ik voor Lewis daarom ook dezelfde moeder ben als voor Miles.

Toch wil ik nog 1 kanttekening plaatsen is dat dit natuurlijk mijn ervaring is en ik zal nooit ervaren hoe het is om twee kindjes met een leeftijdsverschil van 4 jaar te hebben of nog meer of juist twee kindjes heel kort achter elkaar te hebben. Ik kan alleen zeggen, dat ik het niet als negatief heb ervaren en er met heel veel plezier en geluk op terugkijk.

Volg:
Delen:

Verander hoe je tegen sporten aankijkt

Hoe kijk jij tegen sporten aan?

Als je denkt aan gezond bezig zijn dan moet het liefst alles vandaag nog gebeuren. Ik ben ook iemand die van resoluut houd, je doet het goed of je doet het niet is mijn mening.

Als ik ergens voor ga, heb ik alles al gekocht wat ik daarvoor denk nodig te hebben (LOL). Denk aan fotocamera’s of mijn naaiatelier in de garage.

Van het weekend sprak ik iemand en zij vertelde dat ze al een tijd niet meer had gesport, ze was gewoon haar hele motivatie kwijt. Ik vroeg haar waarom ze haar motivatie kwijt was. Het kwam een beetje op het volgende neer:

Het moest all the way zijn of niet:

  • Als we geen uur kunnen sporten? Dan laat maar
  • Kunnen we niet maximaal gaan tijdens het trainen? Dan laat maar
  • Zijn we al een tijdje niet meer geweest? Dan laat maar
  • nouja deze lijst kun je dus zo lang maken als je zelf wilt.

Verander hoe je tegen sporten aankijkt

Voorheen was dit ook altijd mijn motivatie. Ik wilde iedere training zweten tot in me bilnaad. Het liefst met zo zwaar mogelijke gewichten trainen, anders had ik er geen zin in.

Dat trainen ook een andere fijne bijkomstigheid met zich meebrengt, dat heb ik het afgelopen jaar gemerkt. Het is echt niet zo dat het alleen maar rendabel is als je minimaal 1 uur kunt gaan en volle bak ertegen aangaat.

Voordelen sporten

  • Je hebt meer energie als je voldoende beweegt
  • Je voelt je fysiek sterker en gezond als je voldoende beweegt
  • Je hebt minder last van pijntjes en ‘ditjes en datjes’
  • Je hebt een momentje voor jezelf om ook even naar binnen te keren
  • Je verlegd grenzen en dit werkt motiverend
  • Je werkt aan je zelfvertrouwen en dit geeft een boost.
  • Ook zorgt het ervoor dat je beter bestand bent tegen stresssituaties
  • Ook een training van 30 minuten zorgt ervoor dat je verbranding aangaat en je je spieren aanspreekt.

Maak jezelf niet gek dat je pas weer kunt beginnen als je minimaal 1 uur kunt sporten, weer alle moed bij elkaar hebt verzamelen, want dit is gewoon onzin. De ene keer ben je wat meer gemotiveerd dan de andere keer.

Begin je nieuwe minset met een kleine lichte workout. Wat oefeningen met lichaamsgewicht of gewoon een lekkere stevige wandeling buiten. Het hoeft echt niet zo ingewikkeld te zijn. Gaan deze beweegmomenten in je routine zitten? Dan merk je vanzelf wel dat het je zoveel energie geeft, dat je weer zin hebt om misschien wat zwaarder te trainen of intensiever.

Ik hoop dat ik je heb kunnen motiveren om morgen nog te beginnen! Laat je het met weten?

Volg:
Delen:

Hoe doodvermoeiend een niet doorslapende baby en peuter is

niet slapende peuter

We zitten sinds een week in een stuk makkelijker vaarwater, Lewis slaapt ’s avonds in zijn eigen bedje en wordt nog maar 1 of 2 keer in de avond wakker. Miles heeft al een paar keer tot 6:30 uur in zijn eigen bed geslapen. Wat een feest en wat een plek ook in bed!

Nu pas voel ik het verschil

Afgelopen maanden was het wel ff heavy. Lewis is echt wel een makkelijkere slaper dan dat Miles dat was, maar mijn god. Vanaf half november tot en met vorige week was het DRAMAAAA!

Het was voor ons iedere avond wel 4 tot 8 keer naar boven gaan, omdat Lewis wakker werd. Soms werden ze allebei tegelijk wakker en dan was je in je eentje…. Nou dan kon je je lol op.

Ouders met een baby, dreumes of peuter die doorslaapt, echt super super super fijn voor je! Geniet ervan. Maar het is zo doodvermoeiend als dat niet zo is.

Eigenlijk hebben wij al 3 jaar lang RUK nachten gehad. Miles heeft tot zijn tweede verjaardag bij ons in bed geslapen, daarbij was in slaap krijgen een activiteit waar je ongeveer 2 uur per keer mee bezig was. Toen hij bijna 2 werd, besloten we om een groot jongens bed voor hem te kopen. Zodat we tenminste in dat bed bij hem konden liggen en hij ook in zijn eigen bedje verder zou slapen.

Het irritantste vind ik nog die ongevraagde adviezen

Je kent het wel, het maakt niet uit wat je over kinderen zegt maar iedereen heeft er wel een mening of idee over. Ik betrap me er overigens zelf de laatste ook vaker op, dat ik soms ongevraagd tips ga zitten geven of mee zit te denken.

Als je een niet of slecht slapend kind hebt dan sta je op overlevingsstand. Je leeft van dag naar dag en hoopt iedere nacht dat je een uurtje kunt slapen. Ik ben zelf in deze periode mega chagrijnig en prikkelbaar. Als iemand dan ook nog ongevraagd zijn mening over het slaapgedrag van MIJN kind gaat zitten geven, nou dan ben je bij mij aan het verkeerde adres.

Je hebt geen idee totdat je het zelf meemaakt

Dit is overigens zo met alles van kinderen. Mensen zonder kinderen….., je denkt dat je weet wat je gaat verwachten, maar je hebt geen idee.

Ook met gebroken nachten, weinig slaap, discussies in de nacht. Het doet gewoon wat met je. Het maakt je echt niet vrolijker, je hebt minder energie overdag, je loopt de hele dag achter de feiten aan en je hebt geen idee hoe lang het nog duurt. Je hebt er geen invloed op en het enige wat je kunt doen is er het beste van maken. Van de mensen die mij lekker ongevraagd advies gingen geven dacht ik iedere keer: goh! jouw kind slaapt wel lekker door. Of jouw kinderen zijn wel in de 20, joh?! Waar heb je het over?! Doodvermoeiend om aan te horen dus.

Heb je op dit moment ook zo’n top slaper? Echt ik heb geen tips over wat je moet doen om ze beter te laten slapen. Wel kan ik zeggen de manier hoe je ermee omgaat bepaald veel of je het als MEGA belastend ervaart of gewoon belastend. Tweede ding: slaap mee als dat gaat. Ga eerder naar bed en pik je uurtjes slaap mee. Zo blijf je overdag misschien nog overeind staan. Hold on!!

Volg:
Delen:

De dagen zijn lang en de jaren kort

de dagen zijn lang en de jaren kort

Afgelopen weekend vierden wij de verjaardag van Miles. 3 jaar is de man geworden!!! 3 jaar!! Ik zie mezelf nog in de trein zitten op weg naar mijn opleiding, bijbaantje en tig andere dingen die al jaren niet meer in mijn leven thuishoren. Anyway… zo snel gaat de tijd dus.

Bij verjaardagen, zomervakantie, kerst en oud en nieuw, denk ik altijd even aan hoe het de vorige keer was. Wat is er deze keer anders oftewel; wat gaat er fijner/gemakkelijker?

Toen Miles net geboren was en ik na mijn zwangerschapsverlof weer op mijn werk kwam, vroegen veel collega’s: “En? De tijd gaat snel he! Jammer dat het voorbij is?” Het enige wat ik kon denken was: “Nou! Zeker jammer dat het verlof voorbij was en dat ik niet fulltime bij mijn kleine mannetje kon zijn. Maar zullen we ff ruilen joh?!” Ik snakte zó naar een moment voor mezelf, een moment waarop ik even geen mama was.

Alles behalve snel ging de tijd. Ik keek ernaar uit om samen naar de speeltuin te gaan, samen 15 minuutjes tv kijken, boekjes lezen, knutselen, kletsen en andere leuke dingen doen. Ik had het me echt allemaal (onbewust) zo anders voorgesteld dan dat het bleek te zijn. Het was zo intensief en ik had het gevoel alsof ik het maar nauwelijks aankon.

Nu zijn we echt beland in die periode waarop alles een stuk makkelijker gaat. Het ging vorig jaar al heel gemakkelijk met Miles, maar er kwam natuurlijk een tweede spruit bij die veel aandacht vroeg. Het was afgelopen jaar echt even ballen omhoog houden en zoeken naar hoe en wat, maar we zijn er hoor. Hahaha (wat een giller!)

Soms is het echt een geworstel door de dag heen. Dan stap ik al, na een gebroken nacht, met mijn verkeerde been uit bed. Loop tegen bergen rotzooi aan, de was die uitpuilt, de keuken die nog met de rommel van gisteravond vol staat, alle tassen die nog gepakt moeten worden en de jongens gillen om aandacht. Ik moet op tijd op mijn werk komen. De jongens moeten aangekleed worden, gegeten hebben en het liefst voordat Lewis zijn 1e slaapje begint op de kinderopvang zijn. Daarbij moet ik ook nog ff douchen en mezelf fatsoeneren. Een ochtend waarop ik echt gillend gek word en mijn lontje al begint op -10.

Dagelijks snak ik naar later

Het is midden in de nacht, ik hoor spruit 2 jammeren. Micky haalt Lewis uit zijn bedje en legt hem bij ons in bed. Lewis kan zijn rust nog niet vinden en ik leg hem aan om te drinken. Ik denk aan hoe heerlijk het zou zijn als hij zou doorslapen in zijn eigen bedje.

Een tijdje later, we slapen allemaal weer, hoor ik Miles mama roepen. Hij vraagt vanuit zijn bedje of hij bij ons mag komen slapen. Tuurlijk! Hij komt met heel zijn hebben en houden naar ons toe gelopen, installeert alle nieuwe cadeautjes van zijn 3e verjaardag naast ons bed en kruipt bij mij onder de deken. Ik verheug me op een nacht met plaats in mijn eigen bed. 

Micky gaat ’s morgens al vroeg de deur uit en ik sta met de jongens op. Lewis krijgt een schone luier, maar draait al 10x rond en sputtert tegen. Aaah bleef Lewis nou maar even liggen, Stef nog even geduld over 1 jaar blijft hij stil liggen!

Ik verschoon Miles, Lewis komt aangekropen en staat aan mijn been te jammer. Was Lewis maar al iets ouder dat dit gejammer ophield.

We gaan naar beneden. Miles wilt direct een boterham en mij het liefste ermee helpen. Lewis wilt ook zijn aandacht. Ik denk aan de vaatwasser die nog uitgeruimd moet worden, de was die al uitgehangen kan worden, de was die nog opgevouwen moet worden, mijn eigen ontbijt die ik moet eten vanwege Fit & Slank. Ik begin maar als eerste met het ontbijtje van Miles. Over aan paar jaar maakt hij vast zelf zijn boterhammetjes. 

Miles en Lewis moeten vanavond samen in bad en ik vraag me ’s morgens al af hoe ik het weer alleen ga fiksen. Miles vraagt altijd 100x of ik alsjeblieft met hem mee onder de douche wil. “Ik met wil met jou douchen”, zegt hij dan. Snel snel drop ik ze onder de douche en ik vis als eerste Lewis er onderuit. Milsey staat nog onder het water. Ik ben blij als Lewis ook twee of drie jaar oud is en het douchen een stuk gemakkelijker gaat. 

“DE DAGEN ZIJN LANG EN DE JAREN KORT”.

Dit gezegde hoorde ik een tijdje terug en toen drong het nog niet zo tot me door als dat het nu doet. Ik sta veel meer stil bij de tijd die nu al verstreken is. Het gezegde raakt me, ik word er oprecht verdrietig van. Het ouderschap is echt vaak niet gemakkelijk en legt een enorme druk op je.

Maar nu ik weet dat deze tijd voorbij gaat voordat je er erg in hebt (je krijgt nooit grip op de tijd). Deze ‘moeilijke’ dagen. De momenten waarop Miles tegen mij zegt: Mama! Wat ben je mooi!! Mama wat heb jij aan? Ik hem iedere avond knuffelend in slaap krijg. Hij zijn handje om mijn nek legt. 

Of Lewis die mijn vingers vast pakt bij het voeden. Zij nee geschud, omdat we met zijn allen om hem moeten lachen. Of dat Lewis alles interssant vindt wat Miles doet en zij de grootste lol samen hebben als ze door de tunnel kruipen.

Dit gezegde maakt me relaxter, ik verlang nu al terug naar de tijd dat Miles nog een klein babytje was. Over twee jaar verlang ik alweer terug naar deze tijd van nu. 

Het geeft me ruimte om meer te genieten van de leuke en minder leuke momenten en niet zo in de stress te schieten. Alles gaat voorbij, ook deze momenten en deze tijd. Daarom geniet ik vandaag. 

Volg:
Delen:

Hoe ga je om met alle veranderingen?

Hoe ga je om met alle veranderingen?

Eindelijk gaat er een lang gekoesterde wens in vervulling; je bent in verwachting. Lang heb je je ogen uitgekeken naar al die zwangere mama’s, babyspullen en je zag jezelf al een kamertje inrichten.

Nu je in verwachting bent of net een kleintje hebt, merk je dat er ook een andere kant aan zit. Eentje waar je op dit moment mee worstelt. Bij Lewis merkte ik het direct: alles veranderd iedere keer weer en lijkt wel een voorbereiding op de volgende fase.

Denk aan de lichamelijke veranderingen, moeite met slapen als je zwanger bent, de mentale switch die je iedere keer weer in je hoofd maakt, de flexibiliteit die je van jezelf steeds moet vragen, gebroken nachten als je bevallen bent, alle meningen van anderen over jouw zwangerschap, over jouw bevalling, over jullie opvoeding en alle lichamelijke verandering na de bevalling.

It’s a lot to process

Tijdens een zwangerschap en ook het eerste jaar na de bevalling, kun je je echt niet als je jezelf voelen (lekkere zin dit, maar je snapt me!). Gewoon niet zoals jezelf. Waar is die oude ik gebleven? Waar heb ik haar achter gelaten? Vanaf het moment dat je in verwachting bent, voel je dat er een verschuiving plaats vind in je leven. Zo ben je met z’n tweetjes of met wat oudere kindjes. Je leven loopt op rolletjes, maar sinds de zwangerschap gaat alle energie en aandacht naar die kleine mup. Er vinden een hoop veranderingen in je leven plaats en het lijkt alsof je geen grip op de situatie hebt. Dan ben je net een beetje gewend aan de situatie en veranderd het weer. Het vraagt soms (te) veel van je en dit is vermoeiend.

Voordat je in verwachting was had je een beeld van jezelf; hoe je het zou gaan doen. En dit beeld wordt nu beïnvloed door situaties, externe invloeden en hormonen. Eigenlijk ben je continue in discussie en gesprek met jezelf hoe je deze verwachting gaat managen HEB JE FF? Jij hebt een bepaald beeld van jezelf:

  1. Hoe je eruit wilt zien als zwangere
  2. Hoe je eruit wilt zien als net bevallen mama
  3. Hoe je eruit wilt zien na 6 maanden bevalling
  4. Hoe je eruit wilt zien na 1 jaar bevalling
  5. Hoe je je wilt voelen na 1 week bevalling
  6. Hoe je je wilt voelen na 6 maanden bevalling
  7. Hoe je wilt dat je huis eruit ziet
  8. Hoe je wilt dat je je huishouden runt
  9. Hoe je wilt eten (gezonde voeding)
  10. Hoe geduldig je met je kleine eigenlijk van jezelf moet zijn
  11. Hoeveel tijd je moet investeren in je vriendinnen
  12. Hoeveel tijd je moet investeren in je partner
  13. Welke rol je gaat spelen in je ouderlijke gezin (Blijf je steunende dochter? Of wordt jouw gezinnetje nu toch echt prio 1?)
  14. Hoe je vindt dat je het moederschap moet invullen
  15. Hoe je denkt over je carrière?
  16. Of je borstvoeding geeft
  17. Of je flesvoeding geeft
  18. Of je nog je zwangerschapskleren aan hebt na je bevalling
  19. Of je na 3 maanden nog steeds niet in je oude kleding past
  20. Of je na 1 jaar nog steeds niet in je oude kleding past
  21. Dat je op je Ugg’s door het dorp hobbelt
  22. Hoeveel tijd je moet investeren in sporten
  23. Dat je je kleintje nog liever niet een avond weg brengt, maar je partner staat op een avondje met z’n twee
  24. Dat je kleintje nog niet doorslaapt
  25. Dat je je kleintje niet laat huilen
  26. Dat je je kleintje wel laat huilen
  27. Dat je geen alcohol drinkt als je borstvoeding geeft
  28. Dat je wel alcohol drinkt als je borstvoeding geeft
  29. Dat je nog niet wil vliegen met je kleintje
  30. Dat je absoluut niet met de auto op vakantie wilt
  31. Dat je nog helemaal niet op vakantie wilt
  32. Dat het tijd is om je haren te wassen
  33. Dat je je haren ook wel weer eens wilt föhnen
  34. Dat je zonder make up de deur uit gaat

GOED…. IK KAN NOG WEL FF DOORGAAN…. You get the mindfuck, right? Echt lieve (aanstaande) mama, stop met jezelf zo gek te maken. Stop er gewoon mee! Het is nergens voor nodig.

  1. Jij hebt dit beeld voor jezelf bepaald
  2. Jij legt die lat meters hoog

Lucky you! Jij kunt deze lat ook weghalen, verlagen of gewoon ff negeren! Whohooo.

De grote vraag is: Wie ben ik? Waar sta ik? Wie wil ik zijn als zwangere? Wie wil ik zijn als mama? Wie wil ik zijn voor mij? Voor ons.

Ik heb ook echt geworsteld met dit alles, ik merkte bij Lewis al vrij snel dat deze verschuiving (opnieuw) plaatsvond in mijn leven. Maar ik wist: wat ik kon verwachten, hoe deze verschuiving zou doorzetten, wanneer ik me weer een beetje als mezelf zou voelen en hoe intensief dat eerste jaar ook gewoon is.

Door er met Micky over te blijven praten, hebben we samen het gevoel er grip op te hebben. Sommige weken zijn echt wel wat pittiger dan de ander. Bij Miles was ik zo’n leeg blad en ontvankelijk voor iedere wildvreemde voorbij ganger die zijn mening of opmerking wilde droppen. Als ik dan een luchtig gesprekje met iemand had en diegene zei dan iets dan ging dat in mijn hoofd zitten. “Deed ik het wel goed?” moest ik niet dit of dat doen? DAAR WORD JE GEWOON GEK VAN.

Nu na 3 jaar moederschap durf ik echt te zeggen: jij bepaald jouw geluk, jij bepaald hoe je het invult en ook hoe gek je je laat maken door jezelf. Gaan die meningen in je hoofd zitten? Bespreek het gewoon niet meer met hun. Jij weet wat je wilt, alleen jij weet wat het beste is voor jullie kindje en niet de buurvrouw met drie kinderen van boven de 24. Dikke doei voor haar of je kinderloze vriendinnen, schoonzus, werkgever of weet ik wie. Wil je steun ff flink uithuilen, zeuren en klagen? Ga op zoek naar mensen die weten wat het is. Die weten waar jij mee worstelt, hoe je je voelt. Geen mooi weer mensen. Je zult voelen dat het enorm scheelt om je hart te luchten bij mensen die je wel begrijpen.

Positiviteit is key

Nee je bent niet ondankbaar als je het even niet meer ziet zitten. Als je gewoon baalt van de veranderingen in je lijf, als je niet meer weet wat je kunt aantrekken want die zwangerschapscollectie is gewoon DRAMA! Als het niet lukt met borstvoeding geven en je moet overstappen op de fles. Als je je de zoveelste huilbui niet trekt, want je wilt gewoon even opruimen. Als je je schuldig voelt, omdat je een ochtendje voor jezelf wilt. Echt niet. Ik denk dat positiviteit echt essentieel is om lekker in je vel te zitten. Je voelt je nu niet als jezelf, maar wat zou je kunnen doen om je wel meer als jezelf te voelen? Je kunt niet alles voor een 10 doen. Alles voor een 7? Of een paar dingen voor een 10 en een paar dingen gewoon niet?

5 tips van mij

  1. Ga opzoek naar kleding waar jij gelukkig van wordt.
  2. Bezoek een kapper, kies voor de uitgebreidste behandeling die er is.
  3. Ga koffie drinken bij een mede mama. Speel geen mooi weer, maar ben eerlijk dat het ff pittig is. En je ff niet weet hoe je nu verder moet
  4. BEWEEG! Ga sporten, wandelen of fietsen. Zorg ervoor dat je endorfines gaat aanmaken, dat je je cortisol verlaagd en weer energie krijgt om ook tijd in jezelf te investeren.
  5. Zorg voor goede voeding, rommel voeding gaat je niet blij maken. Echt niet.

Lieve mama, je begrijpt mijn boodschap. Ben lief voor jezelf. Je doet het goed.

Volg:
Delen:

Kom in beweging!

Kom in beweging!

Of vrijdagavond een makkelijke avond is om te sporten? Nee, absoluut niet. Maar wel een van de enige momenten in de week waarop ik lekker kan gaan, dus ik heb de keus: ik ga niet of ik ga wel. It’s up to me.

Nu de vraag aan jou: it’s up to you!
Je wilt:
– Afvallen?
– Meer energie?
– Lekkerder in je vel zitten?
– Positievere flow in je leven?
– Je goed voelen in je eigen lichaam?
Maar verstopt jezelf achter tig excuses om toch nog maar een week op de bank te blijven hangen? Lang verstopte ik mezelf er ook achter, kon de juiste motivatie niet vinden of de juiste workout flow niet. Misschien lijkt het alsof ik die nu pas sinds kort heb, omdat ik laatste tijd meer hierover deel. Maar ik zit al veel langer in deze flow.

Vrijdagavond is een moeilijke avond om te sporten, daar heb je geen ongelijk in. Het liefste blijf ik ook thuis en schenk ik mezelf een wijntje in. Maar dat is niet wat ik wil! Ik wil me fit voelen, me energiek voelen en dat voel ik me als ik heb gesport. Ik voel me lekkerder in me vel, ben veel minder opgefokt en voel me uitgerust. Ja echt! In het begin kost het je misschien meer energie om weer te gaan, maar al snel zul je merken dat je veel meer energie hebt. Probeer niet te zoeken naar uiterlijke motivatie, doe het voor jezelf. Ervaar het zelf, wat sporten met je kan doen! You need also time for you!

Volg:
Delen:

Alle ballen hoog houden

Alle ballen hoog houden

Waar begin je? Alle ballen hoog houden, dat willen we allemaal wel. Ik heb nieuws voor je: dat lukt niet. Misschien ben je er al achter en ben je in het stadium: ik heb het geaccepteerd, misschien bevind je je nog midden in de struggle met de hoop dat het anders kan. Stop met struwelen, want dit kost je alleen maar energie die je liever ergens in anders in stopt!

KLEINE REWIND

Laten we even voorop stellen dat ik echt niet de wijsheid in pacht heb, als je bij ons op een willekeurige dag binnen stapt mag je blij zijn als je überhaupt binnen kunt komen. WAHAHAH! De garage is volgebouwd, met bewuste en onbewuste gestalde dingen. De gang is een ontploffing van spullen die naar beneden of naar boven moeten. Tig winterjassen. Je kent het vast wel.
Ook ik heb heel erg geworsteld met het vinden van een ritme en nog wel hoor. Toen Lewis net geboren was, begon het eigenlijk weer helemaal van voren af aan. Ik kon er alleen beter mee omgaan, omdat ik wist dat het iedere maand een stukje beter zou gaan.

HUISHOUDEN

Laten we maar meteen met de grootste crime beginnen. Ik ben hier dus echt van kinds af aan heel slecht in geweest. Mijn kamer was een vuilnisbelt en eens in de zoveel tijd ruimde ik de zooi op (tot de vreugde van mijn moeder, NOT tig wasmanden ofcourse). Nja, deze competentie heb ik in de tijd dat we nog geen kinderen hadden redelijk kunnen ontwikkelen. Maar toen er eenmaal kids bij kwamen, was het wel een drama hoor. Ik ben natuurlijk een lange periode erg moe door het herstel van de keizersnede bij Miles, weinig energie en puf om ook maar iets te doen. Maar ik vond daar op een gegeven moment wel mijn weg in. Daarna hebben we een tijd een poetsvrouw gehad en dit was zalig! Heerlijk, wekelijks een gepoetst huis en ik kreeg ook tijd om extra dingen te doen. Een kast uitmesten, de garage opruimen etc. Op een gegeven moment moest de poetsvrouw dus stoppen en sinds een jaar heb ik een vast schema wat betreft het huishouden en probeer ik dit ook dagelijks bij te houden.

Vrijdag:

Alles poetsen (zover mogelijk). Stofzuigen, stoffen, dweilen, opruimen en als er tijd is voor wat extra’s (ramen etc.) doe ik dat.

Overige dagen:

Maandag, dinsdag en zondag haal ik altijd nog een keer snel de stofzuiger beneden erdoorheen. Iedere avond ga ik ff met een nat doekje over alles waar de jongens aan hebben gezeten (tafel, tvmeubel, eettafel, stoelen). In het weekend probeer ik zoveel mogelijk was weg te werken, maar dit haal ik niet altijd. Dus door de weeks was ik vaak ook nog 1 tot 2 keer.

Nou mam, wie had dat ooit gehad whahahah. Dat ik een blog zou schrijven over mijn huishouden!

Vrije tijd

Voor mij is vrije tijd: sporten, een avondje uiteten met Micky, boekje lezen, thuis yoga te doen of tv kijken. Sporten is een van de belangrijkste dingen om me ontspannen en relaxt te voelen. Ik probeer dan ook echt mijn momenten te pakken en te gaan. Als ik ga sporten is het dan ook om mijn hoofd leeg te krijgen, mijn lichaam te bewegen en me fit te voelen. Voorheen wilde ik graag zoveel mogelijk burpee’s of zoveel mogelijk gewicht op de stang leggen, dat heb ik nu dus totaal niet (meer). Mijn doel is nu: ontspannen, rust en me fit voelen.

Micky en ik zijn beiden echt twee Bourgondiërs tot en met. We hebben 1 favoriete restaurantje in Maastricht (La Vaca in de Koestraat) en als we een avondje met z’n tweeën hebben gaan we hier iedere keer naar toe. We houden van een lekker glas wijn, goed eten en heel veel gezelligheid. Dit zijn voor ons ook avondjes waar we heel lang op kunnen teren haha.

Verder probeer ik de rest van de week te ontspannen door een boekje te lezen, thuis yoga te doen of tv kijken. Nu is tv kijken alleen favoriet als ik ook echt een serie volg.

WERK

Ik werk sinds deze week ook op vrijdag een halve dag, maar voorheen werkte ik dus 3 dagen per week. Dinsdag, Woensdag (een lange tot ’s avonds laat) en donderdag. Op maandag is het leuke dingen dag, dan gaan we ff lekker eruit. Naar de kinderboerderij, het bos, een rondje wandelen, de speeltuin, Intratuin, opa en oma of weet ik wat. Gewoon lekker eruit. Voor mij ontzettend belangrijk om deze dag ook echt te genieten, want de rest van de week ben ik dus niet bij de mannen.

Verder krijg ik best wel regelmatig een belletje, appje of verzoekje van het werk als ik thuis ben. Ik probeer deze te beantwoorden en anders doe ik in de avond vaak nog wat voor het werk. Laptopje op schoot en dat dus.

Hoe ga je ermee om?

Belangrijkste is denk ik, als je er op dit moment mee worstelt, de vraag is hoe ga je ermee om? Ik ken ook die quotes: je kindje onthoud dat schone huis niet, maar wel de aandacht die er voor hem/haar is geweest. En dat weten we allemaal dat dat zo is, maar toch wil je voor jezelf ook een schoon of opgeruimd huis. Dat is ontzettend moeilijk. Je kunt namelijk niet alle ballen hoog houden. Er is een klein wezentje bij gekomen die alle aandacht vraagt en ik ben van mening dat dit ten koste van iets gaat.

Wil je graag een fijne relatie met je kind opbouwen? Aandacht voor elkaar hebben? Dan zul je keuzes moeten maken, je kunt dan niet én het huis 100% aan kant hebben, carrière maken, jezelf ontwikkelen en alle uren van de dag in je kind investeren. Er zullen dingen zijn die je minder kunt doen dan dat je zou willen. En hier zul je een weg in moeten vinden om dit een beetje los te laten.

Volg:
Delen:

Kom in een positieve flow

Kom in een positieve flow

De laatste paar weken zit ik echt in een positieve flow en dat is zo fijn! Het geeft je energie en je krijgt zin om andere te doen. Hoe ik in die positieve flow kom? Ik heb een soort van ochtendroutine ontwikkelt om bewuster mijn dag te starten. Het heeft te maken met dankbaarheid, affirmaties en bewust wat van je dag te maken. Ik stel mezelf vragen zoals: wat wil ik vandaag doen om dit jaar mijn doelen te bereiken? Hierdoor raak je echt in een positievere staat van zijn.

Doe morgenvroeg mee, ik kan het je écht aanraden. Het neemt maar een paar minuutjes in beslag en het zorgt voor mij dat ik focus heb, mijn hoofd leeg heb en ik zit echt lekkerder in mijn vel. Normaal gaat mijn hoofd alle kanten op en sinds kort is dat dus echt een stuk minder.

Dankbaarheid: schrijf 3 dingen waar jij dankbaar voor bent. Voor mezelf waren dit vandaag: 1. Mijn sportmoment voor mezelf 2. Mijn gezonde groene smoothie. 3. Mijn productieve werkdag bij TEN. (Note: nu vind/vond ik zelf dankbaar een lastig woord, wat is dat precies? Denk aan dingen die je vandaag misschien bijzonder, speciaal of fijn vond).

To do: Hoe ga je van vandaag een top dag maken? Focus op de kansen en mogelijkheden. Wat is je doel vandaag en wat ga je doen om daaraan te werken. Welke concrete stappen kun je zetten. 

Affirmatie: is een intentie voor deze dag. Door iedere dag een affirmatie te schrijven gaat deze zich steeds meer in je onderbewuste nestelen en dat is natuurlijk ‘de motor’ waaruit je 80-90% van de tijd handelt. Affirmaties zijn positief en geven je kracht.

Volg:
Delen:

Progressie 10,5 maanden na bevalling

progressie 10 maanden na bevalling

Gisteravond heb ik mezelf nog even een pleziertje gedaan, door ff lekker te gaan sporten. Al weken wil ik op vrijdagavond gaan, maar dit is zo’n moeilijke avond. Dan komt micky thuis en gaan we al snel aan een wijntje en pizza. Niet echt de juiste motivatie voor een rondje sporten op vrijdagavond.

Vandaag ben ik:

  • Bijnaaaaa 11 maanden na bevalling
  • Geef ik nog altijd borstvoeding
  • Hebben we al (bijna) 11 maanden gebroken nachten
  • Slapen we al 3 jaar RUK!
  • Eet ik 60% van de tijd gezond en 40% niet, dit moet natuurlijk 80/90% en 20/10% zijn! Werk aan de winkel met Fit & Slank.
  • Ben ik 2 weken na de bevalling weer gestart met sporten/bewegen en eigenlijk nooit meer gestopt.
  • Sinds mijn 18e heb ik het sporten m’n zeg maar ‘ontdekt’, daarvoor was het niet om over naar huis te schrijven.
  • Sport ik wekelijks minimaal 2 keer, soms 3 of 4 keer. Ligt aan onze planning.
  • Heb ik echt een switch in mijn gedachten gemaakt t.o.v. voorheen, het voelt nu niet meer als moeten.

De resultaten tot nu toe: linker foto 15-7-2019 genomen, rechter foto gisteren.

  • 5,3 kg afgevallen
  • 10 cm bij de heupen afgevallen
  • 5,5 cm bij de taille
  • 10 cm bij de borst afgevallen

Voel jij je fit en zit je lekker in je vel? Of ben je daarmee bezig? Vind het wel leuk om te weten of er meer mensen daarmee bezig zijn! Let me know.

Volg:
Delen:

Aandacht verdelen tussen twee kinderen

Hoe doe je dat toch? Misschien lees je deze blog terwijl je zwanger bent van je tweede kindje en vraag je je af hoe andere mama’s met twee kinderen dat doen. Nou…. ik vroeg het mij ook regelmatig af. Zeker als Miles weer een dag had waarop hij geen moment alleen kon spelen, bekroop mij het gevoel van: hoe ga ik dit toch doen?

0-3 maanden

Deze periode is misschien wel de pittigste. Je bent net bevallen, rolt direct weer in die gebroken nachten en de oudste breekt het liefste de tent af. (HELP!!) Je probeert er voor je tweede kindje te zijn en je oudste weet niet wat hem overkomt. In die tijd dat Lewis net geboren was probeerde ik op de momenten dat Lewis sliep echt iets leuks met Miles te doen. Samen kleien, verven of buiten wandelen. Toch nog een beetje dat oude ritme van voor de komst van de tweede aan te houden.

4-6 maanden

In deze periode begon Lewis met rollen, draaien en tijgeren. Vaak zette ik Lewis dan in het stokke newborn kuipje erbij zodat we toch samen iets aan tafel konden spelen. Of Lewis lag op de grond op het speelkleed erbij en dan konden we zo samen op de grond spelen.

7-10 maanden

Lewis kon toen hij 6 maanden oud was zelf zitten en dat maakte natuurlijk alles een stuk makkelijker. Nu kon hij zelf bij Miles erbij zitten en kijken wat hij aan het doen was. In deze periode is hij ook gaan kruipen en loopt hij langs de tafel, bank en tv-meubel af. Lewis is daar waar Miles is, af en toe gaat hij alleen op onderzoek uit, maar het merendeel van de tijd zijn ze samen. Deze periode maakt het nu wel allemaal een stuk gemakkelijker. We eten samen, spelen samen met duplo, houtentrein of toet toet baan. Nadeel is alleen dat Lewis graag alles sloopt hahaha. Nu is dus de uitdaging om Lewis mee te laten spelen en Miles ook zijn ding te laten doen.

Hoe verdelen jullie de aandacht tussen je kinderen?

Volg:
Delen:

Instagram